Metoda muchowa

metoda muchowa

Metoda muchowa jest wydzielonym sposobem łowienia ryb. Jest to specjalna technika z wykorzystaniem sztucznych przynęt (muszek).

metoda muchowa

Sprzęt:

Wędzisko jest bardzo lekkie, kołowrotek ma osadzony na samym spodzie a rękojeść znajduje się powyżej (odwrotnie niż w przypadku normalnych wędkach). Wędki muchowe nie należą do długich, zazwyczaj wędkarze wybierają te od 2,2 metra do 3 metrów.

Kołowrotek też jest całkowicie inny, ma ruchomą szpulę (można go zobaczyć w dziale rodzaje kołowrotków).

Sznur – zamiast żyłki czy plecionki, w metodzie muchowej używa się sznura z tak zwanej specjalnej linki. Można wyróżnić trzy rodzaje tychże linek:

  1. Najczęściej stosowana jest linka pływająca. Jak sama nazwa wskazuje, sznur pływający unosi się na wodzie. Wędkarze coraz częściej stosują tonące końcówki, polega to na dowiązaniu do sznura przyponu. Przypon taki składa się z kilku metrów powiązanych żyłek, w kolejności od grubej do cienkiej, na końcu wiąże się sztuczną przynętę.
  2. Linki tonące różnią się szybkością tonięcia czasem od kilku centymetrów na sekundę do kilkunastu.
  3. Linka pośrednia – w zależności od prowadzenia nadaje się na pływającą jak i powoli tonącą.

Sznur można też odpowiednio przygotować przed połowem używając specjalnych smarów.

Sztuczna przynęta  – Mucha:  zrobiona jest przez związanie haczyka (bezzadziorowego) nićmi ze sztucznych włókien, kombinacji kolorów piór, przędzy, sierści oraz gąbki. Jak nazwa wskazuje przynęta musi przypominać owady, najczęściej muchę mokrą lub suchą. Przynęty imitują owady o różnych stopniach rozwoju.

Ubiór wędkarza  – Do połowów muchowych musimy zaopatrzyć się jeszcze w odpowiednią odzież i akcesoria. Podstawą są buty połączone ze spodniami (wodery), kamizelka z kieszonkami gdzie będziemy mogli schować przynęty, szczypce do wyciągania haczyków bezzadziorowych, oraz podbierak z krótkim gryfem, przyczepionym do pasa wędkarza. Dobrze jest też wyposażyć się w okulary polaryzujące żeby widzieć lepiej ryby w wodzie.

metoda muchowa

Technika – w metodzie muchowej łowimy na jedną wędkę, na sztuczną przynętę. Całą tajemnicą wrzucania (podania) przynęty do wody jest sznur i sprężystość wędziska. Sztuczna przynęta nie posiada obciążenia, wędkarz musi tutaj wykorzystać ciężar i bezwładność linki połączonej ze sprężystą wędką, wykonuje kilka zamachów (rzutów), żeby podać przynętę jak najdalej do wody, lub w miejsce które obrał sobie za cel.

Jakie ryby możemy złowić metodą muchową?

Praktycznie wszystkie (pewnie wielu wędkarzy się z tym nie zgodzi). Do najczęstszych łowionych ryb tą metodą należą pstrągi i lipienie. Mamy nawet w Polsce wyznaczone wody jako Kraina Pstrąga i Lipienia. Łowiąc tam musimy bardzo szczegółowo zapoznać się z Regulaminem Amatorskiego Połowu Ryb (RAPR) – specjalnie pisząc ten artykuł użyliśmy słów, że łowienie na muchę to łowienie na sztuczną przynętę z haczykiem bez zadziora! Ponieważ w Krainie pstrąga i Lipienia są właśnie takie zasady. Wracając do gatunków ryb, które można złowić na muchę to często słyszy się o złowieniu rekordowej głowacicy, łososi, troci, wzdręgi, kleni, jazi i wiele innych. Ciekawostką jest to, że metodą muchową możemy również idealnie podać skórkę chleba na taflę wody i łowić karpie z samej powierzchni wody. Pomysłów i fantazji nie brakuje, np. imitacja ziarenka kukurydzy.

Duża grupa wędkarzy uważa metodę łowienia na muchę za bezsensowną, ponieważ normalną wędką także złowimy te ryby, Lecz pamiętajmy, że samej muchy wędką normalną z kołowrotkiem z ruchomą szpulą nie zarzucimy (podamy) do wody. Samej skórki od chleba też nie, musimy użyć jakiegoś chociaż minimalnego obciążenia np. kulki pływającej.

Metoda muchowa jest coraz bardziej popularna w Polsce. Zobowiązuje wędkarzy, aby ostrożniej obchodzili się ze złowioną rybą i zwracali jej wolność. Prawdziwi wędkarze mucharze nazywają siebie wędkarzami sportowymi – łowiącymi dla sportu a nie dla zdobycia i zabicia ryby.